من زندگي نيستم 

كه از زير من

شانه خالي كني

من شانه‌ام

مرا بردار

به موهايت بزن

من آينه‌ام

رو به رويم بايست

موهايت را

شانه بزن

زني آنقدر زير دوش گريه كرد كه دور شد

بدان گفتم: چه داری آرزو؟ گفت

که دیدار و بهشت جاودانی

بپرسیدم که دیگر چیست؟ گفتا:

"به جست و جوی تو

بر درگاه کوه می گریم

در آستانه دریا و علف

در معبر بادها "

خودم را مي‌گويم

متكاها مثل گربه‌ها احاطه‌ام كرده اند. سه شب است سرم درد مي‌كند. 

کلمه عبور نسبت به کوچکی یا بزرگی حروف حساس است.

                                                                                   از راهنماي ورود به سايت يا وبلاگ

حرف بزن

اي زن شبانه موعود

سهراب سپهري