اشغال

از سرما سرما

به دنبال يك گوشي

كه زني گرفته باشد دستش

گفته باشد

دارم

دارم

باور نمي‌كني

دارم

گرم.

از قدم قدم

دوزاري

تا

داري؟

داري؟

دوزاري آقا !

داري؟

زود باشِ سكه مي‌خورد به طلق

هنوز مانده‌ي آن جمله‌

جمله‌ي آخرْ

دارم دارمِِ هيچ زني

گرمْ

گوشي را بغل مي‌كند مرد

دارد

مونولوگ

 مادرم می‌گوید: «درختا شادن.» ابو می‌گوید: «مثل برگ کاهو.»علی می‌گوید: «غده‌اس؛ تو کلیه‌هام.» سیا می‌گوید: «امسال پلنگا کم شده‌ن.» باران می‌گوید: « 20 روز، روزه سکوت.» مهدی می‌گوید: «رفتم تو کار چاغاله فروشه. » جواد می‌گوید: «آخرش می‌رم.» حبیبه می‌گوید: «می‌ترسم صرع باشه.» سعید می‌گوید:«فقط اسفندی.» کاوه می‌گوید:«جلد؟عمراً.» فرهاد می‌گوید: «عجبا! فضای مجازی هم !؟»  ستاره می گوید: «بازم به صداقت پنج.» آرزو می‌گوید: «اون شیشه گله رو هم نشونش دادم.» امین می‌گوید: «یادته پارسال با کی بودی؟ »حسین می‌گوید:«درگیرم به خدا.» ایمان می‌گوید:« بهار متفاوتی داشته باشی.» احسان می گوید: «جون می‌ده واسه فوتبالِ علی اصغری.»  سهیل می‌گوید:«آخرش نفهمیدم.»علی می‌گوید: «شکل پروانه اس.» کورش می‌گوید: «جاش مونده، شلوارمو نیگا!» رضا می‌گوید: «به شرط چاچا روی میز بیلیارد.» علی می‌گوید: «خون بالا نمی‌آرم، پایین می‌آرم.» شاهد می‌گوید:«چرا اسم‌مو صدا نمی‌کنی؟» زینب می‌گوید:«تا حالا دقت نکرده بودم.» سارا می‌گوید: مرده شور کافه.»  حميد می‌گوید: «الاغ! دست از اين وفاداری سگيت بردار.»  ابو می‌گوید:«مامانم مریضه.»  علی می‌گوید:«اینو که نمی‌شه چاپ کرد! » مادرم می گوید:« سردمه.»

خاصه در بهار