بخش آرامی از تنم درد می گیرد ؛ وقتی آرامبخش می خورم

چه سرد است این آب، وقتی تو آواز نخوانی

آه سرباز‍‍ِ چتر به دستِ بارانِ پنج صبح!

رد ته سیگارها را بگیر؛ پيدايم مي‌كني

اگر كمي بيشتر تب داشتي شعرت  مي‌كردم

همين قدر يادم مانده كه تابستان بود

                                                                                                          زمستان ۸۳