من زندگي نيستم 

كه از زير من

شانه خالي كني

من شانه‌ام

مرا بردار

به موهايت بزن

من آينه‌ام

رو به رويم بايست

موهايت را

شانه بزن

زني آنقدر زير دوش گريه كرد كه دور شد

بدان گفتم: چه داری آرزو؟ گفت

که دیدار و بهشت جاودانی

بپرسیدم که دیگر چیست؟ گفتا: