یکشنبه 1387/02/15
و ما سوت ميزديم در تاريكي. و شباب در بركههاي شب، روان بود. سينهخيز، جان به دندانگرفته خزيديم. گريهمان گرفت. خنديديم. كسالت گرفتمان. رهايش نكرديم. در كشتي جامان نبود. در توفان جا گرفتيم. نشستيم. به كبريت و سيگار خنديديم. بارالها! بزرگوارا! درِ رحمتت را بگشا. و به ما لذت كشيدن يك، و تنها يك نخ سيگار را ارزانيدار.
نوشته شده توسط ReMo در ساعت 22:43 | لینک
|